دلتنگ شده ام

گاهی از روی دل گرمی

 آهی میکشم و خدا را مقصر میدانم

ولی وقتی تراوش خاطره ها در ذهنم نمایان میشود

یاد پنجره ی باز اتاق مرا دیوانه می کند

یاد بوی دم کشیدن چای در قوری هوشم را میبرد

و یاد حیاط خیس رویاهای بچکی عقلم را میدزدد

اینجاست که با زبانی آرام از خدا میپرسم:

خدایا تو چرا اشتباه کردی؟؟؟

وخود را در مسیر سرنوشت رها میکنم

تاريخ : یکشنبه دوم تیر 1392 | 16:46 | نویسنده : محمد سلیمانی |
منتظر بخشی از اشعار کتاب ناله اول که در آینده چاپ خواهد شد

تاريخ : چهارشنبه سی ام بهمن 1392 | 11:31 | نویسنده : محمد سلیمانی |
برگرد

؛بگذار نعره ی خش خش برگها زیر پاهایت گوش آسمان را کر کند؛

ازچه میترسی؟

فوقش آسمان از زجره نعره های شکستن برگها اشکش در می آید؛

اینجاست ک میفهمی قدمت پر برکت است؛

برگرد ای مسافر؛سفر بس نیست؟

برگرد تا بیدهای مجنون از عاشقی توبه کنند؛

برگرد....؟؟

ترس به دلت راه نده؛

اینجا همه از آمدن ناراحتندو از رفتن خوشحال؛

ولی تو میتوانی قانون شکنی کنی وبا آمدنت ن تنها دل من بلکه دل دوستانم را شاد کنی؛

برگرد تایاس ها٬نوازش گران کهنه دوباره زنده شوند؛

آه می دانم٬زمین طاقت قدم های پرمعرفتت را ندارد

اما آنچنان به زمین خیره شو که بهراست از اینکه کم طاقتی خویش را بر زبان بیاورد؛

نترس بیا....

به آسمان گفته ام ابرهایش را به خط کند تا خورشید از حسادت چهره ات را نسوزاند؛

همه چیز محیاست........سر جدت بیا....

 



تاريخ : پنجشنبه بیستم تیر 1392 | 12:1 | نویسنده : محمد سلیمانی |
 

خیالت هست آن شب را

که می رفتی کمی خسته؟

خیالت هست آن شب را

که این دلبر چه حالی داشت؟

نگفتی پیش خود شاید

که رنجوراست ازاین رفتن؟

نگفتی یک دلی را زیر پای بی دلی بردی؟

نگفتی این شراب رفتنت امشب چرا خوردی؟

خیالت هست آن شب را؟

که با هر یک قدم رفتن

زچشمان کبوتر های بام ما

به حال پسته بیرحمی

به یک لحظه سقوط بی حیا کردی؟

خیالت هست آن شب را؟

نپرسیدی زخود درموقع دل کندن ازیاری

که جانش را چوشمعی

بسته بر پروانه ی عمرت

چرا باید روم امشب...؟

نپرسیدی اگر رفتم

بجز من او دلش را

برکدامین ناکسان خوش داردو

هرگز نرنجد ازخیال ناب بی مهری؟

نپرسیدی ز خود آن شب

چرا شب بوی بیداری

برای بو رها کردن

درون ظلمت امشب نمی یابی؟

نپرسیدی زخودآن شب؟؟؟

نپرسیدی چرا آن رُز دیدار الستت

مرده از بی آبی احساس؟

نپرسیدی زخود آیا

که این نمناکی کوچه

زباران خدا بوده است

و یا از اشک یک عاشق؟

چرا ای بی حیا یارم

نگفتی پیش خود آن شب

نپرسیدی زخود آن شب؟

فقط بر من بگو جانم

خیالت هست آن شب را......؟؟؟؟؟

تاريخ : یکشنبه دوم تیر 1392 | 16:45 | نویسنده : محمد سلیمانی |
...................................................................................

.......................................................

...............................

.....................

.............

......

....

..

.



تاريخ : یکشنبه دوم تیر 1392 | 3:9 | نویسنده : محمد سلیمانی |
حق ندارید که دلدار به پیمانه زنید

باده ی خود بسر سردر میخانه زنید

حق ندارید که در مجلس میخواری خود

تهمتی برمن بی خانه ی دیوانه زنید

باتو من هیچ ندارم صنمی ای ساقی

حق ندارید سرو موی مرا شانه زنید

من ازاین تق تق جفت جام تنفر دارم

بروید جای دگر ناله مستانه زنید

روزهامیرود ومست تراز دیروزم

حق نداری مرا دار به ویرانه زنید

ازهمان روز که عاشق شده ام مدهوشم

بروید آتش خود بر دل پروانه زنید؛



تاريخ : دوشنبه بیست و سوم مرداد 1391 | 11:6 | نویسنده : محمد سلیمانی |
باران امروز سئوالی دارم

باران امروز دلم خسته شده

باران امروز جوابم بنویس

روی اشکی که برای دل بیمار زمان می ریزی


باران امروز خبر داری تو

                           که دگر از همه خلق جدا گردیدم؟

که دگر نای سفر کردن بی یارم نیست؟؟

باران امروز خبر داری تو

                          باران امروز تو از چهره من

دیده ای غیر غبار غم فرداهایم؟

باران امروز خبر داری تو

                           که دمی با گل بی خار سخن می گفتم؟

باران امروز مرا فهمیدی؟

                            باران امروز تو دردم دیدی؟

باران آن روز ندیدی زغم شاد شدند؟

باران از بی کسی من چه؟ خبر داری تو؟

تک و تنها و خرابم من از این گردش روز

باز عاشق شده ام یار خبر داری تو؟

                                          خبر از باعث اشکم داری؟

                                          خبر از قلب شکستن داری؟

باران امشب تو خبر داری از

                                هق هق نیمه شب و گریه من؟

باران آن شب تو دو دستم دیدی؟

لرز لرزان گه مناجاتی داشت؟

                                   و چه فریادی داشت؟

       های امشب خبر از صورت سرخم داری؟

       خبر از پنجه مه پاره رخی داری تو؟

       خبر از آمدن یاس به بالین دل من داری؟

       هنرت بر من بیچاره کند یک کاری؟؟

       آه امشب چه خبر داری تو؟

       خبر از شعشعه نور دو چشمم داری؟

نکند از لب معشوقه من باز خبر آوردی؟؟

که به دندان گزدش باعث بدبختی من؟؟!


آخر ای گل چه خبر داری تو؟

خبر از بلبل خود داری و از او چه خبر؟

نکند رفته سراغ گل بیمار دگر؟؟!!

       خبر از بارش چشمان پر راز بگو

       "باران امشب تو فقط راست بگو"

       خبر از شمع نداری که خموش است یا نه؟

       و به پایش پر پروانه چرا سوخته است؟

       راستی خبر از قاصدک خسته و بی جان داری؟

       که چنین مزه خود را بکشید در زه دوست؟

       آی باران خبر از خنده معشوقه من داری تو؟؟

       خیر امشب خبر از قلب پر از حسرت من نیست ترا

باران امشب خبرت می دهم از پیچش عشق

خبر از باد دمی می دهمت

گاه گاهی بشنیدست از او ناله غم

و گذارد گاهی لب خود را بر هم

خبرت می دهم از سوزش چشمان ترم

                                                 تو ببین منتظرم

باران امشب خبرت می دهم از سنگ صبور

خبر از ماهی در تنگ بلور

که چه دنیای عجیبی دارد

خبر از لاله بی ناز چنین می دهمت

خبر از شعله بی پایه شمع

خبر از کوچ پرستو دهمت

آه باران خبر از یار نپرس

خبر از چهچه یک سار نپرس

هرچه خواهی تو بپرس، خبر می دهمت

قسمی میدهم ای جان

                            خبر از یار من زار نپرس



تاريخ : دوشنبه بیست و سوم مرداد 1391 | 11:5 | نویسنده : محمد سلیمانی |
شمع بیچاره چرا منتظری؟

پس چرا خون جگری؟

شاپرک از دل تو بی خبراست

هرکه عاشق شده است دربدراست

..............

من که میدانم شمع!!!

تواگر تا ته پایت به تماشای رهش ناله کنی

اونمی آید پیش

چون که داغ دل تو

پروبالش سوزد

شمع بیچاره!گنه ماندن تو

احساس است

آتش و شعله ی عشقت

رخ آن شاپرک است

پس بنازم عشقت

که چنین باغم وبی یار

همی میسوزی

شمع بیچاره بسوز.......Atighe



تاريخ : دوشنبه بیست و سوم مرداد 1391 | 10:40 | نویسنده : محمد سلیمانی |
شب است و آسمانت ژاله میریزد

واشکت بر رخ آلاله میریزد

ومن اینجا به زیر مهربانی

                            غرق از نورم

اگر نزدیک باشد انتظارت

                          من کمی دورم

 

اگر روزی تو رحمت را نبارانی

واین بیچاره زندان حقیقت را

به یک بیراهه ی ذلت براهانی

تمتم آسمان را داد میکردم

وسوگندی به دریا و بیابان

                              من کمی بیداد میکردم

 

که ای حقم   که ای ایزد

ببار آن رحمت اشکت

وبغضت را برای مردم بیچاره ات بشکن 

                                         خدایا گریه کن امشب

که از اشکت دلم سیراب سیراب است

ولی در آخر کارم

دو کاری مانده نا کرده

که آیا آرزوی گریه ات گویم

و یا گویم صبوری کن

              اگر ای ایزدا صبری نمایی تو

              من زبی آبی مانند کویری خشک می گردم

دگرباره اگر بغضت به یکدم بشکنی

این دل به حالت دم به دم گرید

ولی من خاطرم جمع است که ای جانا

خودت کار خودت دانی

              و من ای یاد تو یک لحظه هم غافل نمی مانم

ودر آخر من این خواهم خدایا

هر آن لحظه که فهمیدی

که این قلبم کمی خشک و کویری شد

تو هم لطفی کن و اشکت رها کن از میان ابر بارانی

دگرباره اگر دیدی

              که سیرابم

تو هم آرام و ساکت باش

و من این بنده ساده

همیشه شکر تو گویم

              چون اینکه حال من دیدی

              گهی ساکت شدی و گه بباریدی

                            خدایا شکر تو حقا



تاريخ : یکشنبه سی ام بهمن 1390 | 10:55 | نویسنده : محمد سلیمانی |
با عشق اگر سوزي و سازي گنهي نيست

 گر عشق نباشد تو گنه كار جهاني...

www.mohammadatighe@yahoo.com



تاريخ : سه شنبه بیست و پنجم بهمن 1390 | 18:7 | نویسنده : محمد سلیمانی |
اي مترسك غم تو تنهاييست؟

غم تو بي جانيست؟

من كه جان دارم ودل دارم وميرقصم و گه ناله كنم

من چرا تنهايم؟

تو به اميد همان ذاغ نشيني تا صبح

من كه اميد ندارم چه كنم؟

اي مترسك غم ما تنهاييست

صبركن

شايد كلاغي عاشق رويت شود

صبر كن عشق همينجاست

همينجادر كنار پاي تو

                         (عتيقه)

www.mohammadatighe@yahoo.com




تاريخ : سه شنبه بیست و پنجم بهمن 1390 | 18:6 | نویسنده : محمد سلیمانی |
 

حق من را تو نگیر

بودنت حق من است

پس کمی رحم و مروت بنما

ونرو از پیشم

                                                                                                   (AT)



تاريخ : سه شنبه بیست و پنجم بهمن 1390 | 17:49 | نویسنده : محمد سلیمانی |
زندگی ام شده گوی

زندگی ام شده گوی

هرکسی میرسد از ره

                      لگدی میزندم

به هر آنکس گفتم

که نگه بر دل من کن خندید

نیش خنجر بکشیدو

به دل من کوبید

 

آه!! زندگی ام شده گوی

شده بازیچه ی طفلان سرای سر کوی

نتوانم که دمی ساکت و آرام

نشینم به رهی

هرزمان باد رسد

منه بیچاره گذر میکنم از تنهایی

                                        با همه بدبختی

من از این شادم که شاید

بچه ی بی پدری

دل خود بسته به این زندگیه بیتابم

وگهی شاید دعایم کن از تنهایی

و خدای دل او

 برسد بردادم

وکند آزادم

شعری از(عتیقه)



تاريخ : سه شنبه بیست و پنجم بهمن 1390 | 17:44 | نویسنده : محمد سلیمانی |

تقدیم به مادرم وهمه ی مادرای دنیا

غم انگیزم چرا امشب؟

چرا امید دیگر نیست؟

چرا هرگز برای من

کسی مانند مادر نیست؟

 

به یاد روز بارانی

صدای هق هقه مادر

دعای زیر بارانش

از اول گریه تا آخر

 

به زیر قطره ی باران

دوچشمش اشک ریزان است

نمیدانم چه میخواهد

که اینگونه گریزان است

نمیدانم چه دردی در دلش مانده

که اینگونه سزاوار است

که امشب زیر بارانی

خودش ابر بهاران است

 

خدایا ای خدای من!

هر آنچه مادرم خواهد

به او ده تا نگرید باز

دلم میسوزد از آهش

                         غم انگیزم چرا امشب؟

گمانم ناله ی مادر

به روی قلب من رقصید

وبغضه نیمه سنگینی

به روی سینه ام خوابید

 

خدایا ای خدای من!!!

به حق این شب باران

برس برداد مادرها

بده دردش به دامانم

ولی هرگز نرنجانش

                                   شاعر:محمد سلیمانی*عتیقه*

www.mohammadatighe@yahoo.com

 



تاريخ : سه شنبه بیست و پنجم بهمن 1390 | 17:18 | نویسنده : محمد سلیمانی |
 

این شعر تقدیم به داداش علی واسه تولدش(مبارک باشه داداشی)

شب تولدت گلم/به فکر من یه زره باش

وقتی به شمع فوت میکنی/مواظب پروانه باش

یه وقت پره اون نسوزه/از شعله خای بی کسی

خداکنه یه روز بشه/کاشکی به دادم برسی

آخه برام همه کسی...

شعری از:محمد سلیمانی(عتیقه)

www.mohammadatighe@yahoo.com

گومبولی چی من شرمنده که واسه تولدت پیشت نبودم ولی یادت بودم....دوستت دارمMAE



تاريخ : سه شنبه بیست و پنجم بهمن 1390 | 17:6 | نویسنده : محمد سلیمانی |
  • گوگل پلاس
  • قالب پرشین بلاگ